وقتی تو با منی ....
هر روز که می گذره سهمش از دل من بیشتر و بیشتر می شه ... هیچ وقت فکر نمی کردم یه بچه بتونه تا این حد عزیز بشه برام .... خنده هاش طنین صدای خداست و گام های کوچولوش منو غرق می کنه در هیجان و شادی .... ماما گفتنش آرام بخش ترین صوت ممکنه ..... مخصوصا وقتی که با این کلمه دنبالم راه می افته ....
چند روز قبل از ده ماهگیش شروع کرد به راه رفتن و فاصله ی بین گام دوم تا دهمش رو توی یک روز طی کرد ..... راه رفتن صدرا یکی از قشنگ ترین اتفاق های زندگیم بود با هیچ ترکیبی از وازه ها نمی تونم حسم رو به کلام بیارم .... خودش هم به اندازه ی من ذوق زده می شه ...
این چند روز دنیام رنگ بهتری داره ... دیشب تا آخر وقت با زهره بودم جای خالیش این روزها خیلی داشت اذیتم می کرد ... امروز یه روز خاص بود برا من.... با مینا صحبت کردم و اگه خدا بخواد عضو بعدی خانواده ما می شه ... مینا به اندازه ی معصومیت و متانتش دوست داشتنیه .... دیدن مینا و صادق کنار هم اشک شوقمو درآورد ..مدتها بود این حس رو تجربه نکرده بودم .... چقدر زود بچه ها بزرگ شدن ...
فردا اولین روز ماه محبوب منه ..... خدا کنه متفاوت باشه با سالهای گذشته و بتونم خودم و پیدا کنم ....
خدایا شکر به خاطر همه چیز ......
من اینجا بس دلم تنگ است و هر سازی که می بینم بد آهنگ است